2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacılar tarafından; kişisel ilişki süresi ve yargılama giderleri yönünden, davalı tarafından ise; tümüne yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Dava, torunla kişisel ilişki düzenlenmesine ilişkindir. Küçüklerin annesi 21.11.2014 tarihinde ölmüştür. Mahkemece davanın kabulü ile kişisel ilişki kurulmasına ilişkin ilk hüküm davalının temyizi üzerine Dairemizin 17.04.2017 tarihli ilamı ile davaya aile mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, karar verildiğinden bahisle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davaya aile mahkemesi sıfatıyla bakılmış, davacılar ile toruları arasında “küçüklerin 8 yaşını doldurmasına kadar üç ayda bir olmak üzere, 3. ayın son Cumartesi ve Pazar günleri saat 10.00'dan Saat 18.00'e kadar, dini bayramların 2 günü saat 10.00 dan saat 18.00 e kadar, küçüklerin 8 yaşını ikmal etmesinden itibaren her yıl 1 Temmuz saat 10.00’dan 15 Temmuz saat 17.00 ile her yıl dini bayramların 2. günü saat 10.00’dan 3. günü saat 17.00 arasında ve yarıyıl tatilinde tatilin başladığı günün ertesi günü saat 10.00’dan 6. günü saat 17.00’ye kadar birlikte olacak şekilde kişisel ilişki tesisine” şeklinde karar verilmiştir.

Mahkemece davacılar ile küçükler arasında kişisel ilişki kurulurken çocukların 8 yaşını doldurmasından öncesi ve sonrası ayrı ayrı düzenlenerek, kademeli bir kişisel ilişki düzenlemesi yapılmıştır. Değişen koşullara göre,küçüklerin yaşı ve eğitim durumu gözetilerek kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi her zaman istenebilir. Kişisel ilişki kurulmasına yönelik hüküm kurulurken; gelecek yıllardaki koşullar önceden bilinemeyeceğinden, şimdiden küçükler ile davacılar arasında kademeli bir şekilde kişisel ilişki düzenlenmiş olması doğru bulunmadığı gibi küçüklerin 8 yaşından önceki kişisel ilişki süresi yetersiz olmuş ,8 yaşından sonra düzenlenen kişisel ilişki süresi de fazladır. Yine hükümde yargılama giderlerinin ayrıntılı dökümü yapılmadan ve yargılama giderinin meblağı belirlenmeden yargılama giderlerinin davalıdan alınmasına şeklinde hüküm kurulması da doğru bulunmamıştır. Ne var ki bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m.437/8).