2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 03.07.2018 günü duruşma için tayin olunan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

Somut olayda mahkemece, davalının, müşterek haneden, köydeki evden şehre taşınmak ve evin geçimine yönelik gerçekleştirilmesi gereken hayvancılık işleriyle uğraşmamak istemesi nedeniyle eşiyle yaşadığı tartışmalar neticesinde zaman zaman evi terkettiği, davalının kusuru ile evlilik birliğinin çekilmez hale geldiği kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden; bir kısım tanıkların ifadeleri doğrultusunda, boşanma davası devam ederken tarafların barışarak biraraya geldikleri, evlilik birliğini kısa süreli de olsa devam ettirdikleri, böylelikle, tarafların birbirlerini affettikleri en azından hoşgörü ile karşıladıkları anlaşılmıştır. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylara dayanılarak taraflara kusur isnat olunamaz ve boşanma kararı da verilemez. Gerçekleşen bu durum karşısında, her iki tarafında kusurlu bir davranışı ispatlanamamıştır. O halde, davacı erkeğin davasının reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile kabulü ile boşanmaya karar verilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.