9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:Davacı vekili, davacının davalının işyerinde 13.04.1998-07.09.2012 tarihlerinde aralıksız çalıştığını, en son olarak müdürlük görevini yaptığını, yasanın aradığı şartlara uygun olarak emeklilik nedenine dayalı olarak iş akdini feshettiğini, davacının 2003-2009 yılları arasında yönetmenlik görevi yaptığını, bu tarihler arasında haftada 2-3 gün üçer saat fazla mesai yaptığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücret alacakları istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının emeklilik nedeniyle değil ... Bankası ... Şubesinde çalışmak üzere işinden ayrıldığını, davacının gerçek iradesinin emeklilik olmadığını kıdem tazminatı kazanmasının söz konusu olmayacağını, davacı ile banka arasında imzalanan hizmet sözleşmesi 2. maddesi gereğince aylık ücretinin fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günlerinin ücretlerini de içine alacak şekilde belirlendiğini, söz konusu bankada yoğun mesai uygulaması olmadığını, davacının yılda 270 saatlik kısmın ücretin içinde ödendiği şeklinde değerlendirilmekte olduğunu, davacının bu saatleri aşan bir çalışmasının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının yaş hariç emeklilik sebebiyle iş sözleşmesini feshettiği, çalıştığı süre boyunca fazla mesai yaptığı sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı taraflar temyiz etmiştir. E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Davacı vekili, dava dilekçesinde davacının davalı şirkette çalıştığı yıllarda 27.08.2003-08.07.2009 tarihleri arası yönetmenlik yaptığını, davalıya ait işyerinde çalışma saatlerinin 09.00-18.00 olduğunu, ancak bu tarihler arasında haftada 2-3 gün 3’er saat fazla mesai yaptığını ve buna ilişkin herhangi bir ücret almadığını iddia ederek fazla mesai ücret alacağı talebinde bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının tüm çalışma dönemi dikkate alınarak fazla mesai ücret alacağı hesaplanmıştır.

Mahkemece davacının talebi gibi sadece yönetmenlik yaptığı 27.08.2003-08.07.2009 tarihleri arasına ilişkin fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması gerekirken tüm çalışma süresine ilişkin fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması HMK. nın 26. Maddesinde düzenlenen talep ile bağlılık kuralına aykırıdır.

3.Davacının davalı Banka’da 13.04.1998-07.09.2012 tarihleri arasında aralıksız çalışmasına rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fazla mesai ücret alacağının dava tarihi olan 29.04.2013 tarihine kadar hesaplanması hatalıdır. Fazla çalışma ücreti alacağı dava tarihi olan 29.04.2013 tarihinden 5 yıl geriye doğru, 29.04.2008 tarihinden fesih tarihi olan 07.09.2012 tarihine kadar hesaplanmalıdır. Mahkemece, fazla mesainin davacının çalışmadığı 07.09.2012 fesih tarihi ila dava tarihi olan 29.04.2013 tarihi arasınında da çalışılmış gibi hesaplanıp, hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.