2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı- karşı davalı kadın tarafından, tazminat ve nafaka miktarları yönünden; davalı- karşı davacı erkek tarafından ise, kendi davasının reddi, aleyhine hükmolunan tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı erkeğe kusur olarak yüklenen "eşine küfür edip aşağıladığı" vakıasının ispatlanamadığının, ancak erkeğin mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda yine de tam kusurlu olduğu anlaşılmakla, davalı-karşı davacı erkeğin temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı-karşı davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran,davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.