8. Hukuk Dairesi

Davacı üçüncü kişi vekili, ..... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2010/1956 sayılı Takip dosyasında yapılan 06.02.2012 günlü hacze konu iki adet kesme makinesinin kendisine ait olduğunu, dava ve takip dışı şahsa kiraya verdiğini, bu sırada haczedildiğini belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir. Davalı alacaklı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Davalı borçlu, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir. Mahkemece toplanan delillere göre: dava konusu haczin yapıldığı yerdeki iş yerinin davacı üçüncü kişi ve borçlu tarafından 25.08.1988 tarihli sözleşme uyarınca adi ortaklık şeklinde işletildiği, üçüncü kişinin sözleşmede belirtilen 10 yıllık sürenin sonunda 23.09.2008 tarihli ihtarname ile fesih ihbarında bulunduğu, diğer ortağın bunu kabul etmediği, bu durumda 818 sayılı BK’nun 535/7. maddesi gereğince feshin Mahkeme kararı ile yapılması gerektiği, ancak TMK’nun 702/4. maddesi uyarınca adi ortaklardan her birinin topluluğun haklarını korumak için dava açabileceği, üçüncü kişinin iş yeri ruhsatının alındığı 1989 yılından beri çalıştığı yeri takibin başlamasından sonra kiraya verdiği, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, üçüncü kişi tarafından İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca “istihkak” davası olarak açılmıştır. Davacı üçüncü kişinin icra takibi ile ilgisi bulunmamaktadır. Haciz adresindeki iş yeri 09.06.1989’dan beri davacı tarafından işletilmektedir. Borçlulardan hiçbirisi adi ortaklık sözleşmesinin tarafı değildir. Üçüncü kişinin kendisine ait mahcuzları, icra takibinin başlamasından sonra borçlunun eşine kiraya vermesi, haczi olanaklı kılacağı ve üçüncü kişinin aleyhine bir durum yaratacağı için alacaklıdan mal kaçırma niyetini ortaya koymaya elverişli değildir. 10.03.2011 tarihli kira sözleşmesinin tarafı borçlulardan birisi değildir. Kiracının borçlu Mehmet’in eşi olması ve kira ilişkisinin geçersizliği mahcuzların borçlulara ait olduğunu göstermez. Adı geçen borçlunun ara ara haciz adresine geldiği yönündeki tanık anlatımı iş yerinin üçüncü kişi ve borçlu tarafından birlikte işletildiği anlamına gelemez. Kaldı ki borçlu ve üçüncü kişi arasında adi ortaklık ilişkisi var kabul edilse bile, adi ortağın şahsi borcu nedeni ile adi ortaklığa ait eşyanın haczinin mümkün olmayacağı da dikkate alınmalıdır. ./. -2- 2013/7663-15593 Haciz adresinde ödeme emri tebliğ edilmemiş, borçluların burada faaliyet gösterdiğine dair bir delil ele geçmemiş bu yönde bir tespit dahi yapılmamıştır. Aksine mahcuzlar fiili olarak davacının zilyetliğinde iken haczedilmiştir. Bu durumda İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin üçüncü kişi yararına olduğunun kabulü gerekir. İİK’nun 99. maddesinin uygulanmaması ispat yükünün yer değiştirmesi sonucunu doğurmayacaktır. İspat yükü altında olan alacaklının sunduğu deliller mülkiyet karinesinin aksini kanıtlamaya elverişli değildir. Davanın kabulü yerine delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı biçimde reddine karar verilmesi hatalı olmuştur. Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 01.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. ......