2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran * davacı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. * Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3.Davacı manevi tazminata faiz talebinde de bulunmuştur. Faiz isteği konusunda hüküm verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

4.Toplanan deliller ve davacı kadının belirlenen malvarlığına göre , boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği kabul edilemez. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi şartları gerçekleşmemiştir. Davacının yoksulluk nafakası isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

5.Davacı kadının maddi tazminat isteği, emeği ve katkısı ile edinilen cam seradan payına düşen alacağa ilişkin olup ilgili delilerin bu çerçevede değerlendirilmesi gerekirken bu istek Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesine dayalı olmadığı halde isteğin bu kapsamda görülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.