2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, lehine hükmolunan tazminat ve nafaka miktarları yönünden; davalı erkek tarafından ise, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Boşanma kararı yabancı mahkemece verilmiş, bu karar Türkiye'de tanınmış, tanımaya ilişkin karar 19.03.2015 tarihinde kesinleşmiştir. Tanınmakla, yabancı mahkeme kararı kesinleştiği andan itibaren geçerli olmak üzere hüküm ve sonuç doğurmuştur (5718 s. MÖHUK m. 59). Yabancı mahkemece tarafların kusur belirlemesi yapılmaksızın boşanmalarına karar verildiği görülmektedir. O halde, davalı tarafa kusur yüklenmesi doğru olmamıştır. Boşanma sonucu tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat yükümlüsünün kusurunun varlığı gerekir. Hal böyleyken, davalı erkeğin tam kusurlu olduğunun kabulü ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadın lehine maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1,2) hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.