11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada ...

38.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.02.2012 tarih ve 2011/227-2012/16 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket ortakları ..., ... ve ... hakkında başlattığı icra takibinin kesinleştiğini, anılan kişilerin davalı şirketteki payları üzerine haciz konulduğunu,

TTK'nın 522. ve 523. maddeleri uyarınca dosya borcunun 6 ay içinde ödenmesinin, ödenmemesi veya şirketin tasfiye edilerek hisselerine düşen tasfiye payının icra dosyasına yatırılmaması halinde şirketin feshinin isteneceğinin ihtar edildiğini, buna rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek davalı şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından gönderilen ihtarnamelerin yasal koşulları taşımadıklarını, şirket ortaklarının yaptıkları ödemelerin dikkate alınmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Yapı Kredi Bankası tarafından davacının kredi borçlusu olarak gözüktüğü hesaba yapılan ödemelere ilişkin dekont örneklerinin gönderildiği, davacı tarafça bu ödemelerin takibe konulan ve kesinleşen borçla ilgisi olmadığı, başka bir alacak için ödemelerin yapıldığı ileri sürülmüş ise de başka alacağın ne olduğunun açıklanmadığı, davacının 24.02.2011 tarihinde kredi kullandığı ve borcun kapatıldığı, dekontların ise iki tanesinin kredinin kullanıldığı tarihe ait olduğu, diğerlerinin ise daha önceki tarihlere ilişkin bulundukları, bu durumda yapılan ödemelerin icra dosyasına yönelik olduğu ve başka bir alacağın varlığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1.Dava,

TTK'nın 522. maddesine dayalı olarak davalı şirketin fesih ve tasfiyesine ilişkindir. Bu tür uyuşmazlıklarda alacaklının, feshi ihbar yapması limited ortaklığın münfesih duruma gelmiş sayılmasını gerektirmez. Ancak, bu feshi ihbardan sonra alacaklının limited ortaklığın feshi için bir fesih davası açması gerekir. Bu fesih davasında, davacı alacaklı olup davalı olarak da limited ortaklığın tüm ortaklarına husumet yöneltilmesi gerekmektedir.Somut davada husumet yalnızca şirkete yöneltilmiş olup, şirketin ortakları bu davada yer almamıştır. O halde mahkemece davacı alacaklıya şirketin tüm ortaklarına karşı da dava açılıp bu dava ile birleştirilmesi hususunda süre verilerek, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bu eksiklik giderilmeden işin esasına yönelik karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2.Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.