2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı-karşı davacı erkeğe yüklenen sadakatsizlik vakıasına kadın tarafından süresinde dayanılmadığı, dilekçeler aşamasından sonra ön inceleme duruşmasında sunulan delil listesinde dayanılan bu vakıaya yönelik karşı tarafın açık muvafakatinin ve kadın tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslahın da bulunmadığı, bu nedenle bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışları nedeniyle boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin yine de tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Türk Medeni Kanunu'nun 174/2. maddesi boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen davalı-karşı davacıdan kaynaklanan evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylar davacı-karşı davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Türk Medeni Kanunu'nun, 174/2. maddesindeki koşullar davacı-karşı davalı kadın yönünden gerçekleşmemiştir. O halde, davacı-karşı davalı kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilecek yerde, kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.