8. Hukuk Dairesi

Davacılar, tarafların ortak mirasbırakanından intikal eden, davaya konu 678 ada 8 parselde kain 1 nolu bağımsız bölümün davalı tarafından kiraya verilmek suretiyle kullanıldığını ileri sürerek, asıl davada murisin ölüm tarihi olan 03.10.1996 tarihinden dava tarihine kadar dönem için, birleşen ......... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/530 Esas sayılı dosyasında; 22.03.2011-25.12.2011, birleşen ......... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/22 Esas sayılı dosyasında, 27.12.2011-06.01.2014 dönemlerine ilişkin hisselerine düşen ecrimisil alacağının her dönem faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir. Davalı, taşınmazın tüm hissedarların bilgisi dahilinde kiraya verildiğini, kira parasının mirasçılara hisseleri oranında paylaştırıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, asıl dava dosyasında 19.10.2015 tarihli ek raporun davacı ...'in talebi yönünden hükme esas alındığı, davacı ......... yönünden yemin hususu da dikkate alınarak 20.3.2012 tarihli ek rapor ile yapılan hesaplamaların hükme esas alındığı belirterek, asıl ve birleşen davaların kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş, davalı vekilinin hükmedilen ecrimisilin faiz başlangıcı ve dönemlerinin belirlenmesi yönündeki tavzih talebi üzerine, ek karar ile davalı vekilinin tavzih talebinin kabulüne, hükmün 1. bendinde birinci cümlesinde "arasında " kelimesinden sonra (05.12.2011 tarihli kök rapor ile bu raporda düzeltme yapan 19.10.2015 ve 20.02.2012 tarihli ek raporlarda yapılan hesaplamaya göre), 2. bendin 1. cümlesinde " arasında " cümlesinden sonra (18.05.2012 tarihli ek raporda yapılan hesaplamaya göre), 3. bendinin 1. cümlesinde "arasında" kelimesinden sonra (24.04.2014 tarihli bilirkişi ek raporunda yapılan hesaplamaya göre) cümlesi eklenmek suretiyle hükmün tavzihine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Hemen belirtmek gerekir ki, 6100 sayılı HMK'nin 297/1-c fıkrasında (1086 s. HUMK'un 388/3), hükmün, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri içermesi gerektiği; aynı Kanunun aynı maddesinin 2. fıkrasında ise (1086 s. HUMK'un 388/son) hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu ifade edilmiştir. Yine aynı Kanunun 298/2. (1086 s. HUMK'un 388/son), maddesinde gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı belirtilmiştir. Somut olaya gelince, Mahkemece davacı ......... yönünden yemin beyanı da dikkate alınarak "20.03.2012 tarihli ek rapor"un hükme esas alındığı belirtildikten sonra, hüküm fıkrasında davacı ......... yönünden 03.10.1996-22.03.2011 tarihleri arasında 35.120,36 TL'ye hükmedildiği, ek kararda da hükmün 1. bendinde 19.10.2015 ve 20.03.2012 tarihli bilirkişi raporlarına atıf yapıldığı görülmüştür. Dosya kapsamından Mahkemece atıf yapılan ek bilirkişi raporunun tarihinin 20.03.2013 olduğu ve bahsi geçen ek raporda; kök raporda davacı ......... için hesaplanan 3.10.1996-22.03.2011 tarihleri arası 42.618.36 TL ecrimisil miktarından yalnızca tanık ......'ın beyanında geçen malzeme bedeli düşülerek 39.861,11 TL ödenmesi gerektiğinin bildirildiği, hükümde yazan 35.120,36 TL miktarın atıf yapılan bilirkişi raporu ile uyuşmadığı anlaşılmıştır. Bunun yanısıra, davacı .........'nin yeminli beyanında 4-5 yıl önceye kadar kira paralarını aldığını, ......'a para karşılığında boya verildiğini beyan etmesi, davacılar vekili tarafından ödemelere ilişkin sunulan dekontların inkar edilmemesi karşısında, 19.10.2015 tarihli ek bilirkişi raporunda hesaplandığı üzere 2007-2009 dönemlerine ilişkin 17 adet ödeme tutarı olan 6.858,00 TL ile 2004 ve 2005 yılına ait olduğu anlaşılan ödemelerin kök raporda hesaplanan ecrimisil miktarından düşülerek toplam 33.770,36 TL ecrimisile hükmedilmesi gerektiği gözönünde bulundurulmadan , yazılı şekilde hesaplamanın eksik yapıldığı ek bilirkişi raporu esas alınarak, bilirkişi raporunda belirtilen miktar ile örtüşmeyen ecrimisil bedeline hükmedilmesi de doğru görülmemiştir. Ne var ki açıklanan bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.