8. Hukuk Dairesi

Davacılar vekili, davalının müvekkillerine ait ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara çay bahçesi ve buna ait kaçak ve ruhsatsız binalar yapmak sureti ile tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek 26/12/2002 -26/12/2007 tarihleri arası dönem için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 6.500,00 TL ecrimisilin uygulanacak en yüksek faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkillerine verilmesine, müdahalenin men’ine, muhdesatın kal’ine karar verilmesini istemiştir. Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir. Mahkemece, ... Gıdaya karşı açılan usulüne uygun bir dava bulunmadığından hüküm kurulmasına yer olmadığına; davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabul kısmen reddine, 207,31 TL’nin dava tarihinden itibaren işlemiş yasal faiziyle davalı ...’dan alınarak davacıya verilmesine; karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir. Dava, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istemine ilişkindir.

1.Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. HMK’nin 297. ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca hükme bağlanmıştır. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi ilke olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle, hükmün açık, anlaşılır, şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı kabil olarak kurulması ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun bulunması gerekir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına duyulan güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı Kararı’nda da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiştir. Somut olayda, kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişkiye yol açılması doğru olmadığından kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

2.Bozma sebep ve şekline göre de, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.