2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; kusur belirlemesi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Mahkemece, taraflarca açılan boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda, davalı-karşı davacı erkek ağır kusurlu kabul edilerek her iki davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Mahkemece davacı-karşı davalı kadına kusur olarak yüklenilen birlik görevlerini ihmal ettiği vakıasının ispat edilemediği, ispat edilemeyen vakıanın kusur olarak yüklenemeyeceği açıktır. Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışların yanında davalı-karşı davacı erkeğin ailesinin müdahalesine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacı-karşı davalı kadına yüklenecek kusurlu bir davranış ispatlanamadığından, davalı-karşı davacı erkeğin davasının reddine karar verilmesi gerektiği halde, boşanma davasının kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2.Davacı-karşı davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a)Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı erkek tamamen kusurlu olup, bu kusurlu davranışlar aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Türk Medeni Kanunu'nun 174/2. maddesi koşulları kadın yararına oluşmuştur. Davacı-karşı davalı kadın yararına kusurun ağırlığı, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile hakkaniyet kuralları gözetilerek uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesi sonucu manevi tazminat talebinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

b)Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı erkek tamamen kusurlu olup Türk Medeni Kanunu'nun 174/2. maddesi koşulları yararına oluşmamıştır. Bu durumda davacı-karşı davalı kadının ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı erkek yararına manevi tazminata hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.