2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece davalı erkek ağır kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden bozma öncesi verilen ilk hükümde erkeğin ortak çocuğa fiziksel şiddeti ve kadına yönelik şiddet eylemleri erkeğe kusur olarak yüklenmemiş ve bu karar kadın tarafından temyiz edilmemiştir. Erkeğin temyizi üzerine erkeğin delilleri açısından eksik inceleme nedeniyle hüküm erkek lehine bozulmuş olup mahkemece bozma sonrası erkeğe bu kusurlar erkek lehine oluşan usulü kazanılmış hak nedeniyle yüklenemez. Gerçekleşen bu durum karşısında, mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen tarafların diğer kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda. tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu davalı erkeğin ağır kusurlu olarak kabul edilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3.Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına tazminat verilemez (TMK m. 174/1-2). Hal böyle iken davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.