2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ile nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-karşı davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Taraflar arasında görülen boşanma ve karşı boşanma davalarının yapılan yargılamasında, mahkemece taraflar eşit kusurlu bulunarak, kadının davasının kabulüne, erkeğin davası yönünden ise feragat sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Davalı-karşı davacı erkek davasından feragat ettiğine göre kadının kusurlu davranışlarını affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerekmektedir. Affedilen veya hoşgörülen olaylar davacı- karşı davalı kadına kusur olarak yüklenemez. Gerçekleşen bu durum karşısında, davalı-karşı davacı erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamıştır.

3.Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı erkek tam kusurlu olup, bu kusurlu davranışlar kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Türk Medeni Kanunu'nun 174/1-2. maddesi koşulları kadın yararına oluşmuştur. Bu duruma göre davacı-karşı davalı kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesi sonucunda maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.