2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (Şefika) tarafından, karşı boşanma davası, kusur belirlemesi ve lehine hükmedilen nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı(nın) eşine fiziki şiddet uyguladığı ve sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği gerçekleşmiş olup, boşanmaya sebep olan olaylarda diğer tarafa göre daha fazla kusurlu olduğunun anlaşılmasına, az kusurlu olan davacı-karşı davalı(nın), karşı davaya karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, kocanın davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi şartlarının gerçekleşmiş bulunmasına göre, davacı-karşı davalı(nın) bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer hususlara ilişkin temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne ve nafakanın niteliğine göre, davacı-karşı davalı yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda yoksulluk nafakası tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.