2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, nafakaların ve tazminatların miktarı ve reddedilen yoksulluk nafakası yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davalı-karşı davacı erkeğin, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda kusurlu olduğu kabul edilerek, davacı-karşı davalı kadının boşanma davası kabul edilip, davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davası reddedilmiştir. Ne var ki; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; mahkemece davalı-karşı davacı erkeğin kabul edilen kusurlu davranışları yanında, davacı-karşı davalı kadının da eşine hakaret ettiği, kendisinin eşinin ailesi ile görüşmek istemediği gibi, eşinin de ailesiyle görüşmesini istemediği anlaşılmaktadır. Her iki taraf da boşanma isteği ile dava açtığına göre, erkeğin boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiştir. O halde, davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.