2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından, erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, velayet, nafakalar ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı-karşı davacı erkeğin kabul edilen kusurlu davranışlarının yanında davacı karşı davalı kadının da, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı, boşanmaya sebep olan sebep olaylarda az da olsa kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı-karşı davalı kadın, uzmana verdiği beyanda, çalıştığını, aylık asgari ücret seviyesinde gelirinin bulunduğunu ifade etmiş, davacı-davalı tanığı da bu durumu doğrulamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında tarafların her ikisinin de asgari ücret seviyesinde çalıştıkları, düzenli ve sürekli gelirlerinin bulunduğu, mali durumlarının ve güçlerinin yaklaşık aynı seviyede olduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları davacı-karşı davalı kadın lehine oluşmamıştır. Bu itibarla davacı-karşı davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.