2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Toplanan delillerden davacı-davalı kadının evlenmeye engel nitelikte olmayan ve tedavisi mümkün hastalığının tedavisiyle ilgilenmeyen ve bu hastalığı gerekçe gösterip eşini babaevine gönderen davalı-davacı koca, boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurludur. Davacı-davalı kadının ise bir kusurlu davranışı kanıtlanamamıştır. Boşanmaya karar verebilmek için davalının az bile olsa kusurunun varlığı ve davacının daha fazla kusurlu olduğu durumda Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki diğer koşulların gerçekleşmesi gerekir. Kocanın boşanma davasında Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşulları gerçekleşmediği halde, boşanma kararı verilmesi hatalı olmuşsa da; davacı-davalı kadın boşanma hükmünü temyiz etmediğinden; bu husus bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

2.Davalı-davacı kocanın temyiz sebeplerine yönelik incelemeye gelince; Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.