Esas No
E. 2016/13104
Karar No
K. 2019/183
Karar Tarihi
Karar Sonucu
ONANMASINA
Hukuk Alanı
Borçlar Hukuku

4. Hukuk Dairesi         2016/13104 E.  ,  2019/183 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl dava davacıları ... ve ... ile birleşen dava davacıları ... ve diğerleri tarafından, asıl ve birleşen dava davalısı ... aleyhine 17/06/2008 ve 24/05/2013 gününde verilen dilekçeler ile haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve katılma yoluyla dahili davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, dahili davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Dahili davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, bilinçli taksirle ölüm ve yaralanmaya neden olma eyleminden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve dahili davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK 326/2. maddesi uyarınca yargılama giderleri ve yargılama giderlerinden olan avukatlık ücreti davanın kabul veya ret olunan bölümleri üzerinden taraflar arasında haklılık oranlarına göre paylaştırılır. Öte yandan, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/2. maddesi uyarınca manevi tazminat istemine ilişkin davalarda istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmesi halinde, dahili davalı yararına hüküm altına alınacak vekalet ücreti, davacı yararına hesaplanan vekalet ücretinden fazla olamaz.

Mahkemece, davacıların manevi tazminat isteklerinin bir bölümünün kabul edilmiş olmasına göre, reddedilen miktar üzerinden dahili davalı yararına hesaplanacak vekalet ücretinin davacılar yararına hüküm altına alınan vekalet ücretini geçmemek üzere nispi oranda belirlenmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda ( 2 ) sayılı bentte gösterilen nedenle, hüküm fıkrasının ikinci sayfasının 4. bendinin tümden silinmesine, yerine “Dahili davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden reddedilen manevi tazminat miktarı üzerinden, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 7.445,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak dahili davalıya verilmesine” cümlesinin eklenmesine, davacıların tüm, dahili davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddi ile kararın düzeltilen bu biçimiyle ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davacılara yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna, dahili davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Karar Etiketleri
ONANMASINA YARGITAYKARARI HUKUK Borçlar Hukuku 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu HMK md.326/2
© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.

İçtihat Pro Blog