20. Ceza Dairesi

Dairemizin 14/06/2016 tarih, 2016/1196 esas ve 2016/3730 karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde;

1.) Anayasa'nın 141. maddesinin 3. fıkrası ile 5271 sayılı CMK’nın 34 ve 230. maddeleri gereğince, hükmün gerekçe bölümünde sanığın lehindeki ve aleyhindeki delillerin belirtilmesi, hükme esas alınan ve reddedilenlerin gösterilmesi, bu kapsamda sanığın temyize konu 6.8.2014 tarihli eylemi ile ilgili tüm delillerin ayrı ayrı tartışılarak değerlendirilme yapılması, hükme esas alınan ve reddedilenlerin belirlenmesi ve ulaşılan kanıya göre sanığın sabit kabul edilen fiili açıklanarak bunun nitelendirilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun saptanması yerine, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç oluşturduğu kabul edilen ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen, ancak temyize konu işbu dava ile ilgisi olmayan 19.8.2014 tarihli eylemin delillerinin tartışılarak sübuta erdiğine karar verilmesi,

2.) 30.12.2015 tarihli hükmün sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 14.06.2016 tarihli ilamı ile aleyhe temyiz talebi bulunmayan hükmün bozulduğunun anlaşılması karşısında; 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326. maddesinin 4. fıkrası uyarınca bozma öncesi hükümde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmamış olmasının kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

3.) Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edileceğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.