11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 01/06/2017 tarih ve 2016/318 E.- 2017/218 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 19/02/2018 tarih ve 2017/1316-2018/164 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından "ACADEMY DREAM" ibaresinin 41. sınıfta yer alan "Eğitim ve Öğretim Hizmetleri" üzerinde tescili için yaptığı başvurunun, davalı kurum tarafından "dream+ŞEKİL" ibareli markaya dayalı olarak 556 sayılı KHK’nın 7/1-b bendi uyarınca nihai olarak reddedildiğini, bu kararın usul ve yasaya uygun olmadığını, markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede bir benzerlik bulunmadığını ileri sürerek YİDK'in 2016-M-6694 sayılı kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu, davacı başvurusu ile redde mesnet marka arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında benzerlik olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, başvuru konusu işaretin düz yazıyla yazılmış "ACADEMY DREAM" ibaresinden oluştuğu, herhangi bir şekil unsuruna yer verilmediği, kelime markası olduğu, redde mesnet markada ise "dream" sözcüğünün özgün biçimde düzenlenmiş bir şekil ve renk kombinasyonu içerisinde yer aldığı, kelime, şekil ve renk kombinasyonundan oluştuğu, bu haliyle başvuru ile redde mesnet marka arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında bir benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'in 2016-M-6694 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.