9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 2000 tarihinde çalışmaya başladığını 2003 yılında askere gittiğini, askerlik dönüşü Şubat 2005 yılında tekrar işe başladığını 17.03.2014 tarihinde ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş akdinin kendileri tarafından feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, olayda zaman aşımı koşullarının oluştuğunu hiçbir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Somut uyuşmazlıkta, davanın 15/05/2014 tarihinde açıldığı dikkate alındığında fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarında dava dilekçesinde istenen miktarlara 15/05/2014 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında dava tarihinin 10/08/2012 olduğu belirtilerek bu tarihten itibaren faize karar verilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarına ilişkin 3. bendinde yer alan “10/08/2012” tarihinin hükümden çıkartılarak, yerine “15/05/2014” tarihinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 24.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.