1. Ceza Dairesi

-Sanık ... hakkında; ...'nın mağduru olduğu yaralama suçundan mahkumiyet.

Kasten yaralamaya teşebbüs suçunun mağduru Harun’un 11.07.2014 tarihli oturumda "karşı taraftan şikayetçi olmadığı" yönündeki beyanı karşısında vekilinin sanık ... hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı gözetilerek mağdur vekili sıfatıyla Av....'nin bu hükme yönelik temyiz isteminin CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Oluş ve delillere göre sanık ...’un mağdur ...’yi karın sağ taraftan, göğüs sağ taraftan ve çene sağ kısımdan bıçakla yaraladığı, karın sağ taraftaki yaralanmasının karaciğer sağ lob ön yüzde 2 cm’lik kesiye, göğüs sağ yandaki yaralanmalarının toraksa nafiz ve sağ toraksta diyafragmaya yönelik olduğu, bu yaralanmalar neticesi mağdur ...'nin hayati tehlike geçirdiği anlaşılmakla; 5237 sayılı Yasanın 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un mağdur ...’yi kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sanığın meşru müdafa ve haksız tahrik altında eylemini gerçekleştirdiğine, beraat etmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 18/06/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.