2. Hukuk Dairesi
2. Hukuk Dairesi 2018/6339 E. , 2019/5934 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, yoksulluk nafakasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Dava; kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın lehine tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat ödenmesine karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 22.11.2017 tarihli bu karar davalı erkek tarafından boşanma davasının kabulü ve fer'ileri yönünden tümüyle istinaf edilmiştir. İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince, kadının ekonomik durumunun erkeğe nazaran daha iyi olduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği gerekçesiyle yoksulluk nafakasının reddine, davalı erkeğin diğer istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.
Yapılan incelemede mahkemenin de kabulünde olduğu üzere kadının boşanma davası açılmadan önce adına kayıtlı garimenkulleri satış ile kız kardeşinin damadı Mehmet Tamer Belek'e devir ettiği sabit olup dava açıldıktan sonra kadın adına kayıtlı taşınmaz kaydı olmadığı sabittir. Davacı tanıkları kadının ekonomik durumunun iyi olmadığını, akrabalarının kadına baktığını belirtirken, davalı tanıkları ise kadının maddi durumunun iyi olduğunu belirtmişlerdir. Hal böyle olunca mahkemece, boşanma davası açmadan önce davacı kadının sattığı ve devrettiği taşınmazlarından elde ettiği gelir olup olmadığı, kendisini yoksulluktan kurtaracak bir gelire sahip olup olmadığı araştırılarak, tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucu itibarıyla karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme neticesinde yazılı şekilde kadının yoksulluk nafakası (TMK. m.175) talebinin reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.