2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, tazminatların ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince davalı erkeğin daha fazla kusurlu olduğu belirtilerek davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'ilerine karar verilmiş, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ilgili bölge adliye mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Anayasa'nın 141/3. maddesi "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" buyurucu hükmünü içermektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1/c bendine göre, mahkeme kararlarında iki tarafın sav ve savunmalarının özeti, anlaştıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur. Yerel mahkemenin hangi delillerle sonuca ulaştığını değil, dayanılan delillerden yer alan hangi vakıanın kabul edildiğini Yargıtay denetimine elverişli şekilde gerekçeli olarak açıklaması zorunludur.

İlk derece mahkemesince: "Davacı kadının az kusurlu olduğu tespiti yapılmasına rağmen kusurlarının hangi eylemlerden kaynaklandığını belirlememiştir. Denetime olanak verecek şekilde deliller tartışılarak ret ve üstün tutma sebepleri gösterilmemiş, davacı kadına yüklenilen kusurlarla ilgili herhangi bir tespitte bulunulmamıştır. Açıklanan nedenlerle gerekçesiz şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan ilk derece mahkemesince verilen hüküm münhasıran bu sebeple bozmayı gerektirmiştir.