12. Hukuk Dairesi
12. Hukuk Dairesi 2012/30004 E. , 2013/4700 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 10/10/2012
NUMARASI : 2012/470-2012/653
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; Borçlu icra mahkemesine başvurusunda Kayseri ili .... mahallesi ... ada ... parselde bulunan .... nolu bağımsız bölüme ilişkin ihalenin feshini istemiştir.
İhalenin feshi talebinde bulunacak kimsenin, isteminin dinlenebilmesi için, bunda hukuki menfaatinin bulunması şarttır. Yani, ihalenin feshini isteyen kişinin, belirgin bir ihalenin feshi sebebine dayanması ve bu yolsuz işlem nedeniyle menfaatinin ihlal edilmiş olması gerekir. Kanun bu hukuki yarar şartını 134/5. maddesinde (İhalenin feshini şikayet yoluyla takip eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur) şeklinde ifade etmiştir. Somut olayda borçlu aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takibin kesinleşmesi sonucu, şikayetçi borçluya ait Kayseri ili ..... mahallesi..... ada .... parselde bulunan ... nolu bağımsız bölümün 1.satışının 19.06.2012, 2.satışının ise 29.06.2012 tarihinde yapılmasının kararlaştırıldığı ve belirtilen yer ve saatte yapılan ihalede alıcı çıkmadığından şikayet konusu taşınmaz yönünden satışın düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.
Bu durumda mahkemece, istemin hukuki menfaat yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, taşınmazın satışı yapılamadığı halde satışı yapılmış gibi değerlendirilip İİK.nun 134.maddesi kapsamında sonuca gidilerek şikayetin reddi ile borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezası verilmesi doğru olmayıp, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekirse de, sonuçta ret kararı doğru olduğundan ve para cezasına ilişkin yanlışlığın giderilmesi ise yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.