9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, 08.06.2009-28.02.2013 tarihleri arasında, davalı işverene bağlı olarak ...’de havuz temizlik ustası olarak kesintisiz çalıştığını, iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Karar gerekçesinde feshin, işverenin haksız feshi olduğunun niçin kabul edildiğine ilişkin açıklama yapılırken, dosyayla hiç ilgisi olmayan “feshe dayanak gösterilen ve davacının alıp kapamadığı avanslara ilişkin dosyaya herhangi bir delil sunulmadığı” şeklinde açıklamaya yer verilmesi isabetsizdir.

3.Dosyada mevcut fesih tarihi de olan 28/02/2013 tarihli davacının el yazısıyla yazıp imzalayarak işverene sunduğu istifa dilekçesi, dava dilekçesindeki açıklamalar ve dosyadaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; davacının iş akdinin yoğun mesai ve yapılıp hak edildiği halde karşılığı ödenmeyen fazla mesai alacakları nedeniyle davacı işçi tarafından feshedildiği anlaşılmakta olup, haklı nedenle dahi olsa iş akdini fesheden tarafın ihbar tazminatı talep edemeyeceği gözetilerek, ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

4.Bilirkişinin 17.181,85 TL olarak hesapladığı ve dava dilekçesinde 13.142,00 TL talep edilip ıslahen 17.181,85 TL’ye çıkartılan fazla mesai alacağı talebinin %30 indirimle 12.027,29 TL üzerinden kabulüne ilişkin hükümde kabul edilen miktarın tamamı dava dilekçesinde talep edildiği için, 12.027,29 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerekirken, fazlaya ilişkin ret hükmü kurulmadan ve var olmayan bakiye miktara ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi hatalıdır.

5.Bilirkişi raporunda 1.657,70 TL olarak hesaplanan ve %30 indirimle 1.160,39 TL olarak kabulüne karar verilen ulusal bayram ve genel tatil alacağına ilişkin hükümde, dava dilekçesi ile talep edilen miktar 1.000,00 TL olduğu halde, (ıslahen 1.657,70 TL’ye çıkartılmıştır), 1.000,00 TL yerine alacağın tamamı olan 1.160,39 TL’nin yazılması ve bu alacak kalemi bakımından da takdiri indirim nedeniyle ortaya çıkan fark bakımından ret hükmü kurulmaması hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.