2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından ziynet alacağı davasının reddi, manevi tazminatın miktarı ve maddi tazminat talebi yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m. 6). Davacı kadın ,dava dilekçesinde ziynet eşyalarının düğünden hemen sonra davalı ve ailesi tarafından elinden alındığını ve kendisine verilmediğini belirtmiş ve ziynet eşyalarının aynen veya bedelinin kendisine iadesini talep etmiştir.

Somut olayda, kadın dava konusu ziynet eşyalarının davalı ve ailesi tarafından elinden alındığını ve bunların iade edilmediğini sunduğu delillerle ispat edememiştir. Ancak, davacı kadın delil listesinde açıkça "yemin" deliline de dayanmıştır. Bu sebeple, mahkemece ziynet alacağı istemiyle ilgili olarak davacı kadına yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak, kabul edildiği takdirde usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi ve gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.