14. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.06.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Dava, davacının maliki olduğu 104 parsel sayılı taşınmazın sınırında bulunan davalılara ait 103 parsel sayılı taşınmazın üzerindeki ağaçların gölge ve kökleriyle zarar verdiği iddiasına dayalı elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir. Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteminin kabulü ile davacının taşınmazına zarar verdiği tespit edilen 26 adet ağacın kal'ine, kal'ine karar verilen ağaçlardan, 2, 3, 4, 5, 8, 16 ve 18 no'lu ağaçların taç dallarının kesilmesine, yine, 2, 3, 4, 5, 8, 16, 18, 35 ve 37 no'lu ağaçların köklerinin kesilmesine karar verilmiştir. Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1.Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2.Mahkeme kararlarında taraflara yüklenen hak ve borçlar tereddüt uyandırmayacak biçimde açık olarak yer almalı, hükmün infazında duraksama yaratmamalıdır. 6100 sayılı HMK’nun 297. maddesinin 2. fıkrası gereğince “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” Somut olayda, dava konusu ağaçların hem dal ve köklerinin kal'ine, hem de tamamen kal'ine karar verilmesi infazda tereddüt yaratacak niteliktedir. Bu nedenle, kararın bozulması gerekmiştir.