14. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.07.2011 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, paydaşı olduğu 124 ada 78 parsel sayılı taşınmazda 82/393 payın 06.06.2011 tarihinde 119.000,00 TL bedelle davalıya satıldığını, ancak tapuda satış bedelinin önalım hakkının kullanılmasını engellemek için muvazaalı olarak yüksek gösterildiğini, harca esas değeri 60.000,00 TL olarak göstermek suretiyle gerçek satış bedeli üzerinden davalı adına kayıtlı payın iptali ile adına tescilini talep etmiştir.

Davalı, tapuda gösterilen satış bedeli üzerinden dava konusu payı satın aldığını belirterek ödenen önalım bedelinin depo edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bedelde muvazaa iddiası kanıtlanamadığından davacıya tapu kaydında gösterilen satış bedeli olan 119.000,00 TL üzerinden önalım bedeli ile tapu harç ve masrafları depo ettirilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmü, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1.Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacı vekili ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Davacı vekili ve davalı vekilinin karar ve ilam harcına yönelik temyiz itirazlarına gelince; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326/2. maddesi gereğince, davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Yargılama giderlerinin usul hukuku hükümlerine göre, davayı kaybeden tarafa yükletilmesinin temelinde davaya karşı çıkma ve davaya sebebiyet verme olgusu yatmaktadır.

Somut olayda mahkemece, nispi karar ve ilam harcı bedelde muvazaa iddiası kanıtlanmadığından taraflara haklılık oranlarına göre paylaştırılmıştır. Ancak, yargılama sonucu davacı, sonuçta davasını kazanmış ve davalı adına kayıtlı payın adına tescilini sağlamıştır. İki tarafın da kısmen haklı çıkması halinde yargılama giderlerinin tarafların haklılık oranına göre paylaştırılacağına ilişkin HMK'nın 326. maddesinin 2. bendi yargılama harçları için uygulanmaz. Çünkü, davanın reddi hariç harç daima davalıya yükletilir. Bir başka deyişle harç zaten haksız çıkılan oranda ve mahkum edilen miktara göre hükmedilir. Bu nedenle diğer giderler gibi kazanılan kaybedilen miktara göre tekrar bölüştürülemez. Reddedilen dava kısmı için ayrıca ret harcı verilemez. Bu durumda mahkemece karar ve ilam harcının tümünün davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davacı ile paylaştırılmak suretiyle tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

3.Davacı vekili ve davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davacı vekili, dava dilekçesinde dava değerini 60.000,00-TL olarak göstermiş ve peşin harcı da bu miktar üzerinden yatırmıştır. 21.05.1958 tarih ve 713 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında şufa davalarının "mülkiyetin aktarılmasını hedefleyen davalar" dan olması nedeniyle bu davaların sonunda nisbi vekalet ücretine hükmedileceği belirtilmiştir.

Mahkemece, kanıtlanamayan bedelde muvazaa nedeniyle davanın resmi satış senedinde belirtilen bedel üzerinden kabulüne karar verilmiş olup yargılamada kendisini vekille temsil ettiren taraflar yararına harçlandırılmış değer üzerinden tarafların haklılık oranına göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken Harçlar Kanunun 30.maddesi gereğince harç tamamlanmadan davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.