9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 21.09.2006-03.06.2014 tarih aralığında en son Avcılar çarşı şubede müşteri yöneticisi olarak çalıştığını, 21.09.2006' da bağcılar şubede, 16.04.2007' de Havuz/Avcılar şubede, 01.06.2009' da Beylikdüzü şubede, 16.5.2011' de Hadımköy şubede, 23.09.2013'te Sefaköy şubede, 03.02.2014'ten fesih tarihine kadar Avcılar çarşı şubede çalıştığını, normal çalışma saatinin 09.00-18.00 olduğunu, sıklıkla 21:00 bazen 23:00' e kadar fazla çalışma yaptığını, işyerinde 19:00'a kadar yapılan çalışmanın fazla çalışma sayılmadığını, fazla çalışmanın şubede yapıldığı gibi bankanın müşterisi olan şirketlerde de fazla çalışma yapıldığını, 28.04.2014 günü bankaya verdiği dilekçe ile fazla çalışma ücretlerinin talep edildiğini, ...

21.Noterliği'nin 13.05.2014 tarih ve 6021 sayılı ihtarnamesi ile fazla çalışma ücretinin talep edildiğini, aksi halde iş kanunu 24/II-e maddesindeki hakların kullanılacağının ihtar edildiğini, ihtarnamenin sonuçsuz kalması üzerine 03.06.2014 tarihli dilekçesi ile yasal hakları saklı tutularak iş akdini haklı nedenle feshettiğini bildirdiğini, ücretinin aydan aya değiştiğini, 2014 Nisan ayına ait ücretin 3.254 TL olduğunu, yılda 4 tam maaş ikramiye verildiğini, yemek ve servis uygulaması bulunduğunu, 6 ayda bir satış primi verildiğini, ücret ve yan ödemelerin tam olarak bilinmediğini, özlük dosyasının istenmesi gerektiğini iddia ederek, kıdem tazminatı ve fazla mesai alacağının, davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, belirsiz alacak davası açılamayacağını, zamanaşımı itirazlarının olduğunu, davacının 21.09.2006-03.06.2014 tarihleri arasında çalıştığını, 01.12.2012-23.09.2013 tarih aralığında doğum iznine ayrıldığını, 03.06.2014 tarihinde vermiş olduğu istifa dilekçesi ile bankadan ayrıldığını, davacının “28.04.2014 tarihi itibari ile tüm haklarım saklı kalmak üzere istifamın kabulünü arz ederim” diyerek istifa ettiği, haklı sebebe dayanmadığı, fazla çalışma alacaklarım talep etmediğinin görüldüğünü, fazla mesai alacağının en son Mart 2014 tarihinde tahakkuklaştınldığı bu tarihten itibaren hak düşürücü süre olan 6 iş günü içinde iş akdinin feshedilmediğini, tüm fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini, sözleşmedeki aylık ücretin içinde 270 saatlik fazla çalışma ücreti bulunduğunu, fazla çalışma ücretlerinin davacının talebi nedeniyle Beylikdüzü ve Hadımköy Şubelerine ilişkin olarak 14.10.2009-01.12.2012 tarih aralığına yönelik yapılması gerektiğini, taleplerin haksız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe:

Davacı işyerinde çalışırken fazla mesai yaptığını karşılığı ücretin ödenmediğini iddia ederek iş akdini feshetmiş ve iş bu davada kıdem tazminatı ile fazla mesai alacağı talebinde bulunmuştur. Davalı işveren ise iş sözleşmesine göre fazla mesainin ücrete dahil olduğunu, davacının yaptığı fazla mesainin yasal sınırlar içerisinde kaldığını yasal sınırları aşan (yıllık 270 saat) fazla mesai çalışmasının bulunmadığını, kendisi istifa ettiği için kıdem tazminatı hakkı doğmadığını ve taleplerinin haksız olduğunu savunmuştur.

Davacı, feshe de dayanak yaptığı fazla mesai iddiasını ispat bakımından bir tanık dinletmiş olup bu tanığında benzer iddialar ile aynı davalıya karşı kendi davasının da bulunduğu, dolayısıyla davalı ile husumetli olduğu anlaşılmıştır. Husumetli tanığın beyanına son derece ihtiyatla yaklaşılması gerekir ve sadece bu beyan ispat için yeterli kabul edilemez. Davacı maktu ücretine dahil olan yıllık 270 saat, haftalık 5,2 saati aşan fazla mesai iddiasını usulünce ispatlayamadığından fazla mesai alacağı ile buna bağlı olarak haklı fesih ortadan kalktığından, kıdem tazminatı taleplerinin reddi yerine kabulü hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/10/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.