8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı vekili ve davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü. K A R A R Davacı üçüncü kişi vekili, borçluya ait zeytin kuyularının müvekkili tarafından kiralandığını, borçlu adresindeki kuyularda haczedilen zeytinlerin mülkiyetinin davacıya ait olduğunu iddia ederek, davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, dava konusu haczin borçlu şirkete ait adreste gerçekleştirildiğini, dosyaya ibraz edilen kira sözleşmesinin mal kaçırmaya yönelik olduğunu, davacı tarafından sunulan delillerin istihkak iddiasını kanıtlamaya elverişli olmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; tanıkların kuyuların üçüncü kişi tarafından kullanıldığını beyan ettikleri ve sunulan kira sözleşmesi uyarınca davanın kabulüne karar verildiği, alacaklı vekilinin kararı temyiz etmesi üzerine Dairemizce kararın onandığı onama ilamına karşı davalı alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminde bulunduğu, Dairemizin 2018/13239 Esas, 2018/16950 Karar sayılı ilamıyla karar düzeltme talebinin kabul edildiği, borçlu şirkete ait ticari defterler üzerinde araştırma yapılarak davacı ile borçlu arasındaki kira ilişkisinin gerçek bir kira ilişkisi olup olmadığı araştırılarak, elde edilecek bilgi ve belgelerin dosyada bulunan diğer deliller ile birlikte değerlendirilmesi için kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak verilen kararda, defterlerin usulüne uygun tutulmadığı, bilirkişi raporu uyarınca davacı ile borçlu arasındaki kira ilişkisinin gerçek bir kira ilişkisi olmadığı tespit edilerek, davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı üçüncü kişi vekili ve davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı alacaklı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Davanın esasına yönelik karar verildiğine göre, karar tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hacizli malların değeri ile alacak miktarından hangisi az ise onun üzerinden hesaplanacak nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekir. Somut olayda, hacizli malların değeri 140.000,00 TL olup, toplam alacak miktarından az olduğundan vekalet ücretinin bu miktar üzerinden hesap edilmesi gerekirken davalı alacaklı yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nin ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.