2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Talep yabancı mahkeme kararının tanınması ve tenfizine yöneliktir. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk Usulü Kanununun 55. maddesinin 1. fıkrası uyarınca basit yargılama usulü hükümlerine göre uyuşmazlık incelenip karara bağlanmıştır. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 176/11. maddesi uyarınca basit yargılama usulüne tabi dava ve işler adli ara verme döneminde de görülür. Bu davalar için temyiz süresi işlemeğe devam ettiği gibi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 177. maddesi uyarınca temyiz süresi de uzamaz. Temyiz edilen karar temyiz eden tarafa * 5.8.2008 günü tebliğ edilmiş ve fakat söz konusu karar yasada öngörülen (HUMK.432) l5 günlük süre geçtikten sonra * 25.8.2008 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz edilmiştir. Kuşkusuz Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanunla değiştirilen 432.maddesine göre, temyiz kanuni süre geçtikten sonra yapılır ise, temyiz isteminin reddine karar verme yetkisi hükmü veren mahkemeye aittir.

Ne var ki Asliye Hukuk (Aile) Mahkemelerince verilen kararların yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmesi veya temyiz kabiliyetinin bulunmaması halinde dosyanın yerel mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmeden, Yargıtay'a gönderilmesi durumunda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanun ile değişik 432/4.maddesine göre, bu konuda bir karar verilmek üzere, dosya mahalline geri çevrilmeden doğrudan doğruya Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği(l.6.l990 günlü ve l989/3 Esas,l990/4 Karar sayılı) Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunca karara bağlanmıştır. Bu durumda gösterilen sebeple temyiz isteminin reddi gerekir.