2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davasının yapılan yargılaması neticesince, mahkemece davacı-karşı davalı erkeğin davasının reddine, davalı-karşı davacı kadının davasının Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesi uyarınca kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın lehine 10.000 TL maddi, 15.000 TL manevi tazminata karar verilmiştir.

Anılan hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki boşanma davası ve ferilerine yönelik temyiz edilmiş, davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmamıştır. Hükmün, Dairemizin 28.03.2016 tarihli kararı ile erkeğin davasının da kabulü gerektiği yönünde bozulması üzerine mahkemece her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın lehine 9.000 TL maddi, 9.000 TL manevi tazminata karar verilmiştir.

Tarafların temyizi üzerine Dairemizce kadın yararına hükmedilen manevi tazminatın az olduğu gerekçesiyle hüküm bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda kadın yararına 25.000 TL manevi tazminata karar verilmiştir.

İlk kararla kadın yararına hüküm altına alınan 15.000 manevi tazminat yönünden davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz yoluna başvurulmaması nedeniyle, miktar yönünden davacı-karşı davalı erkek yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Bu husus gözetilmeden usuli kazanılmış hakka aykırı olacak şekilde manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.