12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte, borçlu tarafından usulsüz tebligat şikayeti ve protestoya ilişkin şikayet ile icra mahkemesine başvurulmuş, mahkemece, tebligatın usulüne uygun olduğu ve bu nedenle diğer şikayetinin de süresinde olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, icra dosyasında takip talebinde borçlu olarak “M..B..” gösterilmiştir. Borçluya çıkartılan ilk tebligatın, borçlunun adresten ayrılmış olması sebebi iade edilmesi üzerine alacaklının talebi ile borçlu olarak “.. Maddeler Sanayi ve Ticaret M.. B..” firması gösterilmek sureti ile Ticaret Sicil Müdürlüğü'nden borçlunun adresleri sorulmuş, İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu'ndan gönderilen 15.04.2009 tarihli yazı cevabında firmanın adres bilgileri yanında firma sahibi borçlu M. B. da ev adresi bildirilmiştir. Yine yazı ekinde yer alan 03.12.1993 tarihli Ticaret Sicili Gazetesi'nde de firma adresi haricinde borçlunun ev adresi olarak belirttiği adresinin yer aldığı anlaşılmaktadır. Borçlu Mustafa Tamer Balkan'ın ev adresi tespit edildiği ve resmi kurumca bildirildiği halde firmasının adresi esas alınarak tebliğ tarihinde yürürlükte bulunan Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca borçluya tebligat yapılması usulsüzdür. Mahkemece bu hususun göz ardı edilerek tebligatın usulüne uygun olduğunda karar verilmesi isabetsizdir.

O halde, mahkemece Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca borçlunun usulsüz tebliğe muttali olduğu tarihin tespiti ile buna göre diğer şikayetinin süresinde olup olmadığı yeniden değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken,  yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir. Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrası gereği hükümde  “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” ve “Türk Milleti Adına” ibaresinin yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.