22. Hukuk Dairesi

   Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

  Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı firmada belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışırken iş sözleşmesinin 27.05.2010 tarihinde haksız ve bildirimsiz olarak fesh edildiğini, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile son aya ilişkin ücretinin ödenmediğini ve 2009 yılı izninin kullandırılmadığını belirterek alacaklarının tahsiline karar verilmesini  talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01.11.2006-27.05.2010 arasında çalıştığını, şirket şubesinin imzalanan acentelik sözleşmesi ile devredilmesi üzerine 28.05.2010-16.06.2010 arasında M... Ö....in işçisi olarak çalıştığını, bu nedenle müvekkilinin hasım olarak gösterilemeyeceğini, davacının çalıştığı sürede fazla mesai yapmadığını, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacağı bulunmadığını, ücretlerinin ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, delil durumuna göre düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılarak istekler kısmen hüküm altına alınmıştır. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık  konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.  

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille sözkonusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanıklarının anlatımları dikkate alınarak, davacının talep ettiği fazla mesai alacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak davalı tanıklarının beyanı, davacının yaptığı işin niteliği ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu alacakla ilgili olarak yeterince araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, işyeriyle ilgili davacının çalışmalarını gösteren diğer belgelerin celbedilip incelenerek, gerekirse işyeri kayıtları üzerinde bilirkişiye inceleme yetkisi verilerek işyerindeki bilgisayar kayıtlarından işyerinin açılış-kapanış saatleri de tekrar incelenerek fazla çalışma olgusu kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde sağlıklı bir biçimde belirlendikten sonra sonucuna göre  karar verilmelidir.Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.