(Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi

(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2019/6945 E.  ,  2020/3679 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı iş akdine haklı bir neden olmadan son verildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı davacının devamsızlık yaptığını feshin haklı nedene dayandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Karanının Özeti: Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş kararın davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi başvurusunun esastan reddine karar vermiştir. Temyiz: Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Taraflar arasında uyuşmazlık işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır. Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemece Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları esas alınarak davacının 01.03.2000-28.02.2005, 01.03.2005-01.07.2015 tarihleri arasında çalıştığı, sunulan izin formlarına göre toplam 72,5 gün izin kullandığı kabul edilerek bakiye 260 gün için izin ücreti alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Davacının çalışma süresi gözönüne alınarak Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. madde kapsamında davacı asil çağrılarak çalıştığı süre boyunca kullanmış olduğu yıllık ücretli izin günleri konusunda beyanı alınarak sonucuna göre yıllık izin ücreti konusunda karar verilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.