Esas No
E. 2017/28916
Karar No
K. 2020/4080
Karar Tarihi
Karar Sonucu
BOZULMASINA
Hukuk Alanı
İş Hukuku
Aramaya Dön
YARGITAY

(Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi

E. 2017/28916 K. 2020/4080 T.
Karar Sonucu BOZULMASINA
Resmî Atıf Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi, E. 2017/28916, K. 2020/4080, T. 03.03.2020
PDF DOCX UDF
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay
Daire
(Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi
Esas No
2017/28916
Karar No
2020/4080
Karar Tarihi
03.03.2020
Dava Türü
Hukuk
Hukuk Alanı
İş Hukuku
Karar Sonucu
BOZULMASINA
Karar Metni Tam metin · resmî kaynaktan

(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/28916 E.  ,  2020/4080 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar ... vekili ile ... Tem. ve Malz. Gıda Tur. İnş. ve Özel Sağlık Hiz. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı Bakanlığa bağlı hastanede alt işveren şirketler nezdinde temizlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesini emekliliğe hak kazanması nedeniyle 29.09.2014 tarihinde feshettiğini belirterek kıdem tazminatı alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: Davalı ... vekili husumet itirazı ve zamanaşımı def’inde bulmuş davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı şirket davaya cevap vermemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Taraflar arasındaki ilk uyuşmazlık, emeklilik sebebiyle iş sözleşmesinin sona ermesi durumunda kıdem tazminatı faizinin hangi tarihten itibaren başlatılması gerektiği ile ilgilidir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 120’nci maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı Kanun'un 14’üncü maddesinin onbirinci fıkrası hükmüne göre, kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmelidir. Faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır. İş sözleşmesinin ölüm ya da diğer nedenlerle son bulması faiz başlangıcını değiştirmez. Ancak, yaşlılık, malullük aylığı ya da toptan ödeme almak için işyerinden ayrılma halinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa başvurduğunu ve yaşlılık aylığı bağlandığını belgelemesi şarttır. Bu halde faiz başlangıcı da anılan belgenin işverene verildiği tarihtir.

Yaşlılık aylığı bağlandığına ilişkin belge işverene bildirilmemişse, işverence kıdem tazminatı olarak ilk taksitin ödendiği tarih bakiye kıdem tazminatı için faiz başlangıcı sayılmalıdır. Böyle bir taksit ödemesi de olmadığı durumlarda faiz başlangıcı, davanın açıldığı ya da icra takibinin yapıldığı tarihtir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı iş akdini emeklilik nedeniyle sonlandırdığını bildirmişse de dosyada davacının emekliliğe hak kazandığına ilişkin Kurum yazısı yer almamaktadır. Mahkemece davacının emeklilik aylığına hak kazandığına ilişkin belgeyi işverene sunup sunmadığı hususunda yapılan araştırmada sadece işten ayrılış bildirgesinin (08) emeklilik koduyla 29.9-09.2014 tarihinde verildiği bildirildiğinden işverenin bu tarihte emeklilik nedeniyle fesihten haberdar olduğu gerekçesiyle faiz başlangıç tarihi fesih tarihi olarak belirlenmiştir. Davacı emeklilik aylığına hak kazandığına dair kurum yazısını işverene sunduğunu belgeleyememiştir. Bu durumda kıdem tazminatı alacağına dava tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmelidir. Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3.Taraflar arasında giydirilmiş ücretin hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Giydirilmiş ücretin tespitinde, 4857 sayılı Kanun'un 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler dikkate alınır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacıya sağlanan yemek yardımına ilişkin belge bulunmadığı gerekçesiyle 2014 yılı rayiçleri göz önünde tutularak günlük 6.00 TL yemek yardımı 6.00x26=156 TL olarak son ücretine giydirilmiştir. İşverence yemek yardımı olarak kurum yemekhanesinde yemek yenildiği ve yemek bedelinin bir öğün için 3.90 TL olduğuna dair ihale belgesi sunmuştur. Mahkemece, yemek yardımının işverene maliyeti de göz önünde bulundurularak ilgili kuruluşlardan işyerinin niteliği ve davacının çalışma dönemi de belirtilerek fesih tarihindeki bir öğün yemek bedelinin ne kadar olduğu sorulup belirlendikten sonra tespit edilecek yemek bedeli giydirilmiş ücrete ilave edilmelidir. Bu yön gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... Tem. ve Malz. Gıda Tur. İnş. ve Özel Sağlık Hiz. San. Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 03.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Mevzuat & Etiketler
BOZULMASINA Yargıtay Hukuk İş Hukuku 4857 sayılı Kanun 1475 sayılı Kanun 4857 sayılı İş Kanunu K4857 md.32
© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.

İçtihat Pro Blog