2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, bir kısım davalıların tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacının tasfiyeye konu 2679 ada 2 parsel sayılı taşınmaz nedeniyle hükmedilen alacağa işletilen faiz yönünden temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Davacı lehine tasfiyeye konu 2679 ada 2 parsel sayılı taşınmaz nedeniyle hükmedilen alacak, artık değere katılma alacağı niteliğindedir. TMK'nın 239/son maddesinde; “…aksine anlaşma yoksa tasfiyenin sona ermesinden başlayarak katılma alacağına ve değer artış payına faiz yürütülür…” hüküm altına alınmıştır. Yargıtay'ın ve Dairemizin kökleşmiş uygulamalarına göre tasfiye tarihi karar tarihidir.

Somut olayda mahkemece, tasfiyeye konu taşınmazın bozma öncesi verilen 27.03.2014 tarihli ilk kararda belirlenen sürüm değeri üzerinden artık değer katılma alacağı belirlendiğine göre, usuli kazanılmış haklar da göz önünde bulundurulduğunda tasfiye tarihinin bozma öncesi 27.03.2014 tarihli ilk karar tarihi olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, taşınmaz yönünden tasfiye tarihi olan 27.03.2014 tarihinden itibaren alacağa faiz yürütülmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7).