2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda, boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davalı kadının ağır, davacı erkeğin az kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiş, karara karşı davalı kadın istinaf başvurusunda bulunmuş, bölge adliye mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, karara karşı davalı kadın temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; mahkemece belirlenen ve gerçekleşen tarafların kusurlu davranışlarının yanında davacı erkeğin davalı kadına fiziksel şiddet uyguladığı ve bu nedenle ceza aldığı anlaşılmaktadır. O halde, boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekirken bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3.Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz.(TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.