11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.07.2019 tarih ve 2018/257 E. - 2019/484 K. sayılı kararın davacı vekili ve adli yardım talepli olarak davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce davalı vekilinin adli yardım talebinin reddine yönelik karara itirazın Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nce reddedilmesinden sonra mahkemece temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair karar verilmiş olup, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı banka ile dava dışı Orjin Elektrostatik Toz Boya Mak. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında akdedilen genel kredi sözleşmesini davalının müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını, ayrıca davalının, dava dışı anılan şirketin davacı bankadan kullandığı ve kullanacağı kredilerden doğmuş ve doğacak borçlarının teminatını teşkil etmek üzere 75.000-TL bedelle ipotek teminatı verdiğini, söz konusu kredi borcunun ödenmemesi üzerine asıl borçlu ve kefiller aleyhine yapılan ilamsız icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına ve davalı aleyhine % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesi vermemiş, 03.09.2013 tarihli duruşmaya katılarak; ''borcunu ödeyeceğini, ancak ne kadar borcu kaldığını bilmediğini, bir taahhüt veremeyeceğini'' beyan etmiştir.

Davalı vekili 22.04.2014 tarihli duruşmaya katılarak, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davanın, davacı banka ile dava dışı Orjin Elkrostatik Toz Boya Makine İnş. San. Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan, davalı ...’in kefil olarak imzaladığı 500.000.-TL limitli genel kredi sözleşmesine istinaden kullandırılan kredinin tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali davası olduğu, mahkemece benimsenen 09/01/2019 tarihli kök ve 03/04/2019 tarihli ek bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile, Manisa 6. İcra Müdürlüğü’nün 2011/5834 esas sayılı dosyasına davalının vaki itirazlarının kısmen iptaline, takibin, davalı ... yönünden 214.235,06 TL asıl alacak, 18.769,37 TL işlemiş temerrüt faizi, 938,47 TL BSMV olmak üzere toplam 233.943,35 TL üzerinden devamına, takipten itibaren asıl alacağa % 38 oranında temerrüt faizi uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, takipten sonra yapılan ödemelerin ödeme tarihleri itibarıyla mahsubuna, genel kredi sözleşmesinin limit hanesi ve tarihinin farklı kalemle yazılmış olmasından dolayı davalı takibe itiraz etmekte ağır kusurlu ve kötü niyetli olmadığından icra inkar tazminatı takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve adli yardım talepli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin adli yardım talebinin reddine yönelik Dairemiz kararına itiraz üzerine yapılan itirazın Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nce reddedilmesinden sonra eksik harç ve masrafların yatırılması için mahkemece davalı vekiline çıkartılan muhtıraya uyulmadığından davalı vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair 06.04.2021 tarihli ek karar verilmiş, verilen işbu temyiz talebinin reddine dair ek karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Dava genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. İcra takibine konu alacaklar likit ve belirlenebilir olması nedeniyle mahkemece hükmolunan miktar üzerinden İİK 67/2. maddesi uyarınca davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle icra inkar tazminatına hükmedilmemesi uygun görülmemiş, hükmün davacı lehine bozulması gerekmiştir.