2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının (TMK m. 166/1) yapılan yargılaması sonunda, ilk derece mahkemesince erkeğin tam kusurlu olduğu belirtilerek davanın kabulü ile ferilerine hükmolunmuş, verilen kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince, davalının vakıalara yönelik istinaf isteminin kısmen kabulü ile davalı erkeğe yüklenen bir kısım kusurların yüklenemeyeceği “eşine karşı hakaret içeren ve aşağılayıcı kelimeler kullandığı” vakıasının ise sabit olduğu belirtilerek sair istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince davalı erkek tam kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı erkeğe kusur olarak yüklenen “eşine karşı hakaret içeren ve aşağılayıcı kelimeler kullandığı” vakıasına ilişkin tanık İnci beyanı “... dava açılmasından sonra hüseyini iki kere misafir ettim, yaseminin arkadaşım olmasını bilmesine rağmen yasemin hakkında hakaret içeren ve aşağılıyıcı kelimeler kullandı…” şeklinde olup vakıanın dava açıldıktan sonraki döneme ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Davadan sonra oluşan yeni olayların bu davada dikkate alınması mümkün olmayıp, davalı erkeğe kusur olarak yüklenemez. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkeğin kusurlu bir davranışı ispatlanamamıştır. Açıklanan sebeplerle davacı kadının davasının reddi gerekirken kabulü usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.