2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Yapılan soruşturma, toplanan delillerle *davalının davacıya fiziksel şiddet uyguladığı ve yakınları ile görüşmesini engellediği  anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya  (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

2.Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan , özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1)  geçimine, (TMK md.185/3)  malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215)  ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169).  O halde dava tarihinden geçerli olmak üzere, herhangi bir işi ve geliri olmayan  kadın * yararına  Türk Medeni Kanununun 185/3, 186/3 maddelerine uygun miktarda  tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.  SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 1. ve 2. bentte gösterilen sebeplerle  BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine iş bu kararın tebliğinden iitbaren 15 gün içihnde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 24.01.2007 Çrş.