(Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi

(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/13447 E.  ,  2012/18664 K.

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar ve davalılardan İzmit Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalı şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2.Dava, iş kazası sonucu ölen işçi ...'ın yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, davalı İzmit Makine San. ve Tic Ltd. Şti. yönünden maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, davacı ... için 5.657,00 TL, ... için 1.731,40 TL, ... İçin 696,06 TL olmak üzere toplam 8.084,46 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalıdan tahsili ile kendi adına asaleten çocukları adına velayeten davacı ... ödenmesine, fazlaya ilişkin maddi tazminat taleplerinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, davacı ... için 50.000 TL, Sümeyra için 25.000 TL, ... için 25.000 TL, ... için 25.000 TL olmak üzere toplam 125.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalıdan tahsili ile kendi adına asaleten çocukları adına velayeten davacı ... ödenmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine, davalı ... yönünden davacının maddi tazminat talebinin reddine, karar vermiştir. Davacıların eşi ve babaları olan ...'ın 13.11.2008 günü meydana gelen iş kazası sonucunda öldüğü, kazanın meydana gelmesinde ölen işçinin % 30 oranında kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı , olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23/06/2004, 13/291-370 ) Bu ilkeler gözetildiğinde davacılar ... için 50.000TL, ... için 25.000 TL, ... için 25.000 TL, ... için 25.000 TL olarak hükmedilen manevi tazminat fazladır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde davalı şirketin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.