(Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi
(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi 2012/26105 E. , 2013/17005 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin alacakları ödenmediği için iş sözleşmesini 24.10.2009 tarihinde haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, davalıdan kıdem tazminatı ile ücret, yıllık izin, fazla mesai, asgari geçim indirimi, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ödetilmesini istemiştir.
Davalı vekili ise davacının yalnızca davalı ...'in işçisi olduğunu, 01.06.1998-01.02.2007 tarihleri arasında çalıştığını, kendi isteği ile istifa etmek suretiyle işyerinden ayrıldığını, çalışma dönemlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiğini, işyerinde fazla mesai yapılmadığını, ücretlerinin ödendiğini, genel tatil günlerinde çalışma olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, taraflar vekili tarafından temyiz etmiştir.
1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
2.Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı ...'in tazminat ve alacaklardan sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, mahkemece davalılar tazminat ve alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuş ise de dosya içerisindeki kayıt ve belgelerden davalı ...'in diğer davalı ...'e ait işyerinde iş sözleşmesi ile çalıştığı ve Sosyal Güvenlik Kurumun'dan emekli olduğu, emeklilik sonrası işyerinde çalışmaya devam ettiği, çalışmasının devamı sırasında da işverenlik sıfatının bulunmadığı, diğer davalı ile arasındaki ailevi ve organik bağ sebebi ile işveren vekili sıfatına sahip bulunduğu anlaşılmakta olup, tazminat ve alacaklardan sorumluluğu cihetine gidilemeyeceğinden hakkındaki davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
