2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, manevi tazminat miktarı ve davacı ile davalı yararına hükmedilen vekalet ücretleri; davalı tarafından ise kusur ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Karar tarihinde geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10/2 maddesinde manevi tazminat istemlerinde reddedilen miktar üzerinden davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin davacı için hükmedilen vekalet ücretini geçemeyeceği 10/4. maddesinde ise manevi tazminatın maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumda, manevi tazminata ilişkin vekalet ücretinin diğerlerinden ayrı bir kalem olarak hükmedileceği 12. maddesinde ise hesaplanacak nispi vekalet ücretinin maktu vekalet ücretinden az olamayacağı öngörülmüştür. Mahkemece manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verildiği halde reddedilen kısım üzerinden davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinde ve ayrıca kabul edilen tazminat üzerinden davacı lehine hümkedilen vekalet ücretinde yukarıda açıklanan tarife ilkelerine aykırı hesaplama yapılarak davacı lehine daha az davalı yararına ise daha fazla vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Bu yanlışlık bozmayı gerektirirse de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK. md. 438/7).