1. Hukuk Dairesi

Davacı, miras bırakanı K..D'in . ada  parsel  sayılı  taşınmazın  bedelini  kendi  ödediği halde, mirastan  mal kaçırmak  amacıyla  davalı  eşi ve çocukları adına  tescil ettirdiğini, saklı payının  ihlal  edildiğini ileri  sürerek  tenkis   isteğinde  bulunmuştur. Davalı S.  mirasçıları, davanın  reddini  savunmuşlardır. Davalılar K.ve  H., davanın  kabulüne  karar  verilmesini istemişlerdir. Mahkemece, miras  bırakanın  ölümünden  itibaren 1 yıllık hak düşürücü sürenin  geçirildiği gerekçesiyle  davanın  reddine  karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili  tarafından süresinde  temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi 'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.  Dava, tenkis isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, dosya içeriğinden davalılar H..ve K..in 08.11.2005 tarihli celsede davayı kabul etmediklerini bildirdikleri halde, son celsede davanın kabulüne karar verilmesi yönünde bildirimde bulundukları, ayrıca davacının yargılama aşamasında davalı R..yönünden davayı atiye terk ettiği görülmektedir.

Bilindiği üzere, kabul kati hükmün hukuki neticelerini doğurur. Ne varki mahkemece anılan bu kabul beyanları irdelenmemiş ve bu konuda bir değerlendirme yapılmadan neticeye gidilmiş olması, diğer taraftan da davalılardan R..yönünden davanın HMUK’nun 185. maddesi uyarınca atiye bırakıldığı (takibinden sarfı nazar edildiği) halde bu davalı hakkında da ret kararı verilmesinin doğru olduğu söylenemez.  Hal böyle olunca, davalı R..yönünden davanın atiye terk edilmesi, davalılar H. ve K.in kabul beyanlarının değerlendirilmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir. Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HMUK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,alınan peşin harcın  temyiz edene geri verilmesine, 4.6.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.