20. Hukuk Dairesi

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacı tarafından 2020-M-1524 sayılı YİDK kararının iptali ile marka hükümsüzlüğü istemi ile dava açıldığı, ilk derece mahkemesinin 2020/226 esasına kaydedilen dava dosyasının 17.03.2021 tarihli oturumunda, YİDK kararının iptali istemli davanın tefrikine karar verilerek, YİDK kararının iptali istemli davanın yukarıdaki esasa kaydedildiği, işbu davanın konusunun da yalnızca YİDK kararının iptali olduğu, iptali istenen YİDK kararının, davacının marka vekiline 14.03.2020 tarihinde tebliğ edildiği, her ne kadar davacı tarafça kendilerine 07.05.2020 tarihinde tebliğ edildiği ileri sürülmüş ise de dosyadaki tebliğ evrakı karşısında bu iddia yerinde olmadığı gibi esasen tebliğ tarihi olarak 07.05.2020 tarihi kabul edilse dahi varılan sonucun değişmeyeceği, 7226 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca bir hakkın doğumu, kullanımı veya sona ermesine ilişkin tüm sürelerin 13/3/2020 tarihinden itibaren 30/4/2020 tarihine kadar durduğu, bu sürelerin, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden itibaren işlemeye başlayacağı, durma süresinin başladığı tarih itibarıyla, bitimine on beş gün ve daha az kalmış olan sürelerin, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden başlamak üzere on beş gün uzamış sayıldığı, 30/04/2020 tarihinin, 2480 sayılı Cumhurbaşkanı kararı 15/06/2020 olarak belirlendiği, buna göre davacı vekilinin tebliğ tarihi olarak belirttiği 07.05.2020 tarihi kabul edilse dahi iki aylık hak düşürücü sürenin sonunun 15/08/2020 tarihi olduğu, 15/08/2020 tarihinin Cumartesi gününe denk gelmesi nedeniyle davanın en geç 17/08/2020 tarihinde açılmasının gerektiği, davanın ise bu süre geçtikten sonra 31/08/2020 tarihinde açıldığı, dolayısıyla davanın iki aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığı, her ne kadar davacı vekilince, dava açma süresinin son gününün adli tatile denk geldiği ve bu nedenle sürenin adli tatilin bitiminden itibaren yedi gün uzamış sayılacağı ileri sürülmüş ise de HMK'nın 104. maddesinde, adli tatile tabi olan dava ve işlerde, bu Kanunun tayin ettiği sürelerin bitmesi tatil zamanına rastlarsa, bu sürelerin ayrıca bir karara gerek olmaksızın adli tatilin bittiği günden itibaren bir hafta uzatılmış sayılacağının düzenlendiği, iki aylık hak düşürücü dava açma süresinin ise 6100 sayılı HMK’nın tayin ettiği bir süre olmadığı, bu nedenle adli tatil de dahil olmak üzere sürenin işleyeceği ve uzamayacağı, eş söyleyişle özel kanunda tayin edilen bu süre yönünden HMK'nın adli tatil hükümlerinin uygulanmayacağı, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 03/05/2013 gün ve 2012/5900 E - 2013/9012 K sayılı kararında da aynı görüşün benimsendiği, bu itibarla davacı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf itirazının da yerinde olmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

1.Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2.Davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile başkaca harç alınmasına yer olmadığına,

3.İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,

4.İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 10/06/2022 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 03/07/2022