10. Ceza Dairesi

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği dikkate alındığında; somut olayda sanığın yokluğunda verilen 23/10/2014 tarihli hükmün öncelikle sanığın mahkemedeki sorgusunda belirttiği adresten işten ayrılmış olması nedeniyle iade edildiği, sonrasında MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince 03/11/2014 tarihinde yapılan tebliğin usule uygun olduğu anlaşılmakla, bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 20/05/2016 tarihinde sanık tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, temyiz istemi ve koşulları oluşmadığından eski hale getirme talebinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 18/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.