1. Hukuk Dairesi

Davacı Vakıflar idaresi, Muratpaşa vakfı adına kayıtlı 7235 ada, 6 parsel sayılı taşınmaza davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın bina yapmak ve ağaç dikmek ve tasarrufta bulunmak suretiyle elattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi, yıkım ve geriye dönük 5 yıllık ecrimisil toplamı 1 473 90.-TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, 4916 sayılı Yasa uyarınca davacı kuruma başvuruda bulunduğunu, sonucunun beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. 

Davanın kabulüne ilişkin önceden verilen karar Dairece “…davalının idare ile yeni bir kira sözleşmesi yapmak üzere başvuruda bulunup bulunmadığının belirlenerek gerektiğinde bu konuda önel verilerek 4916 Sayılı Yasanın 35. maddesi ve 2762 Sayılı Yasanın geçici 2. maddesi düzenlenen hükümden yararlanıp yararlanamayacağının değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak elatmanın önlenmesi ve yıkım isteminin reddine, ecrimisil isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.                                     Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir. Mahkemece, ecrimisil isteği yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, diğer istekler yönünden davalının 4916 Sayılı Yasanın 35. maddesi ve 2762 Sayılı Yasanın geçici 2. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 7235 ada, 6 parsel sayılı taşınmazın kayden davacıya ait olduğu, davalının taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı, ancak taşınmazın bir bölümüne yapılanmak ve ağaç dikmek suretiyle elattığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği gibi, 4916 Sayılı Yasanın 35. maddesi, fuzuli şagillerin 4 ay içinde müracaat etmeleri halinde idare ile kira sözleşmesi yapılabileceğine ilişkindir. Bu hükmün, amir nitelikte olmadığı tartışmasızdır. Somut olayda, Hazine ile davacı Vakıflar İdaresi arasında yapılması amaçlanan takas ve trampa tescil işlemlerinin gerçekleştirilemediği gözetildiğinde davalının işgalinin halen geçerli bir nedene dayalı olduğu söylenemeyeceği gibi anılan hükmün uygulama yeri ve olanağı kalmadığı da sabittir. Hal böyle olunca, davacının kayıttan kaynaklanan mülkiyet hakkına üstünlük tanınmak suretiyle mutlak olarak elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.    Davacının, bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.12.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.